Praktijkervaringen

Groeigericht werken is voor de manager en pedagogisch medewerkers van de kinderverblijven een groot avontuur dat hen leert hoe het is om te werken aan de hand van deze nieuwe pedagogische en bouwkundige visie. Hier vertellen zij over hun ervaringen met Groeigericht werken:

"Ik merkte wel dat ik op het einde van de dag het ritme een beetje kwijt was. Ik had geen idee hoe laat het was en ik was een beetje van slag. Maar misschien is dat gewoon een kwestie van wennen.

Het belangrijkste vind ik nog, dat de kinderen het ook fijn vonden. Ze leken het heerlijk te vinden dat ze nog even door konden spelen en niet op onze tijd aan tafel hoefden. Soms leek het voor de kinderen nog wat onwennig, net als voor ons. Toch denk ik dat, als we dit vaker gaan doen, de kinderen zich nog beter op hun gemak voelen. En dat is toch één van de belangrijkste onderwerpen in het Groeigericht werken.

Ik denk niet dat we vanaf nu iedere dag zonder klok aan het werk gaan, maar we zullen ons nog minder vasthouden aan de tijden."

 

"In het begin had ik twijfels over Groeigericht werken. Ik was bang dat er geen regels meer zouden zijn en dat er alleen ‘vrijheid, blijheid' was. Ook na de eerste bespreking was ik nog niet overtuigd. Ik begreep wel dat het niet inhield dat de kinderen alles konden doen wat ze wilden, maar dat wij moesten beslissen wat goed voor hen was, aangezien kinderen dat nog niet zelf kunnen beslissen. Maar hoe kwam het er dan uit te zien?

Ik dacht dat ons in de training precies verteld zou worden wat de bedoeling was, maar dat bleek iets anders. Het ging om een pilot die nog helemaal ontwikkeld moest worden en wij moesten daarmee werken. Voor mij niet erg prettig, aangezien ik graag wil weten waar ik aan toe ben. Daar moest ik me dan maar over heen zetten.

Hoe meer trainingen, hoe positiever ik werd. Op een gegeven moment hadden we het over het portfolio. Dat vind ik erg interessant! Het is een hele andere manier van het bijhouden van de ontwikkeling. Het vraagt ook wel wat creativiteit."

Inge van Noorel, pedagogisch medewerker van de blauwe bever

 

"Isis en Melody wilden heel graag op de gang met de treinbaan spelen. Dat zijn al grote meiden dus dat kunnen ze wel alleen. De deur ging dicht en de juffies spieken zo af en toe door het raam. Ze speelden erg lief. En na 5 minuten gingen we eens kijken. Wat hadden ze gevonden: een rol inpakpapier. Dat is eigenlijk geen speelgoed, maar goed. Eens even bekijken wat ze er nu eigenlijk mee gaan doen. Om de beurt pakten ze een stukje van de treinbaan in en de ander mocht het dan uitpakken. Het was een mooi rollenspel! Ze schrokken toen wij in de gang kwamen staan want dit hadden we eigenlijk niet afgesproken. Maar de rol was nu toch al gebruikt dus mochten ze heerlijk doorgaan met van alles inpakken en de treinbaan werd uitgestald voor andere kindjes!"

Jantine Blankenspoor, pedagogisch medewerker van de blauwe dromedaris

 

"Mijn ervaring is dat je kinderen heel goed, jong en ouder, kunt benoemen waar ze op moeten letten als ze materialen als zagen en hamers, grote spijkers etc. mogen gebruiken en je ze spelenderwijs dingen bij kunt brengen door ze te volgen in wat ze doen en laten zien. Erg leuk ook om te zien wat de groepsrollen dan zijn, hoe ze samenwerken en dat ieder kind op een andere manier bezig is om zich verder te kunnen ontwikkelen. De kinderen hebben een super ervaring gehad en spelen dagelijks in hun zelfgemaakte hutten. Ik heb het nemen van kleine risico's als prettig ervaren. Merk dat ik dat zelf ook regelmatig doe in mijn werk en buiten werk. Ik merkte aan mezelf dat ik in begin nog weleens zei; pas op hoor met die hamer voor je vingers, maar kon het vrij snel loslaten toen ik zag welk plezier de kinderen eraan beleefden en hoe ze er op hun manier mee bezig waren. Je kunt er altijd indien nodig nog een stukje sturing aangeven vanuit je rol als pedagogisch medewerker."

Moniek van Veen, pedagogisch medewerker en tweede aanspreekpunt van de blauwe bever